30 Haziran 2011 Perşembe

" Yakanı Meçhul Yara: Sivas "


Yükseldi alevler gökyüzüne, gökyüzü karanlıktı sarmıştı duman dört bir yanı..
Ne parlayan alev, ne de kara duman acıtmadı canımı, şuursuzca bir cana kıymayı düşünenler kadar. Sivas ellerinde sazlar çalınır, söylesene Sivas emanete böyle mi bakılır.

Duyguların kolayca değiştirilebileceği bir toplumda, din sömürüsü nereye kadar. Hangi kitapta yazar insanı yakmak? Sen geçmişini, kültürünü, çeşitliliğini, geleceğini yaktın. İnsanın insana kulluğu devam ettikçe, katliamlar bitmez bu topraklarda.

Gerekirse yakar bütün Canlar kendini küllerinden bir daha doğarlar. Hepimizin kardeş olabileceği bu topraklarda gelin Canlar bir olalım, kula kulluk bitsin artık.
Ateşe semah duranlar, ölümsüzdür.

Hiç yorum yok: