"Çevre'nin Umudu"

Daha kimsecikler yokken o vardı, sonra biz geldik önce harap ettik, ardından öldürdük. Cinayet işledik, doğayı katlettik. Çevreyle birlikte yaşam, bize göre değildi. Bünyeye tersti, biz ki siteler kurmak için ormanları yakan, fabrikalar yapmak için tepeleri yıkan, santraller kurmak için dereleri tüketen, kefenin cebinin olduğunu sanıp canlıları yok eden..

Eskiden buralar dutluktu, her taraf yeşil, aşağılar dereydi. Şimdi dutluğun yerinde gökdelen, yeşilin yerinde gri, derenin yerinde otoyol var. Aldığımız her nefeste içimize çekiyoruz, çevrenin son nefeslerini. Son nefesimizi verirken bağrına basacak mı acaba çevre bizi?

Bir Çevre Günü'nün daha bitimindeyiz. Hala ormanlar yok olmakta, dereler kurumakta, denizler pislenmekte, canlılar ölmekte...